به اقدامات مسئولین فرهنگی در قبال تیمور ترنج اعتراض کنیم

سالها قبل با شاعری در استان بوشهر آشنا شدم که با تمام سادگی و صمیمیت و سادگی اش بسیار جذاب بود. شاعری که در اشعارش با سید علی صالحی در یک نحله قرار می گرفت. شاعری که اگر به سمت رسانه پیش رفته بود و از موقعیتهایش استفاده می کرد می توانست تا سالها پس از مرگش فضای ادبی رسمی و دولتی را تحت تاثیر قرارد هد. اما این شاعر که در سال ٨٣ فوت کرد آنقدر ساده و صمیمی بود که نمی توانم هرگز وفات او را باور کنم. روزی به نسیم جنوب آمده بود فکر کنم که از عمده فروشی آمده بود آخه در پایگاه بوشهر مغازه داشت. شعری برای ما خواند که یکی از ابیاتش تا هنوز هم زمزمه روزانه من است. باز یک بوسه فرستادو نمک گیرم کرد.

همیشه سر پست که بود(شیفت که بود) تا دیر وقت با تلفن پایگاه با من تماس می گرفت و ساعتها با هم گپ می زدیم شعر می خواندیم و از شعر گفتار و سید علی صالحی و خودش و منوچهر آتشی و ... و حتی بیابانی بزرگ گپ می زدیم. مرگ او برای من تا هنوز غیر قابل پذیرش است. در روزهای اخیر خبری را دیدم که سالهاست مسئولین ارشاد چهارمحال و بختیاری مقبره در دست ساخت این شاعر عزیز را نیمه کاره گذاشته و به فراموشی سپرده اند. شاعری که زیباترین شعرش را با گریه بر ویرانه های خانه بمباران شده اش و با در بغل گرفتن عروسک دخترش که از زیر آوار در آورده بود سرود و چقدر آن گریه های دوساعته تیمور بر ویرانه های خانه اش همه گیر شد. با هم خبر زیر را بخوانیم و به آن اعتراض کنیم:

خانواده‌ی تیمور ترنج با اشاره به ساخته نشدن آرامگاه این شاعر، به آن‌چه عمل ‌نکردن مسؤولان به وعده‌های‌شان در قبال آرامگاه او نامیدند، اعتراض کردند.

 الهه شمس - همسر این شاعر فقید - به خبرنگار بخش ادب خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، گفت: تیمور ترنج در سال 1383 به علت بیماری سیروز کبد در بیمارستان گلستان تهران بستری شد. در آن زمان، تعدادی از شاعران و هنرمندان با اظهار همدردی، در نامه‌ای به رییس‌جمهور وقت - خاتمی - خواستار اقدام سریع برای مداوای وی شدند، که با دستور ایشان برای عمل پیوند کبد، عازم بیمارستان نمازی شیراز شد؛ اما به دلیل اقدام دیرهنگام و ناتوانی جسمی دچار ایست قلبی شد و فوت کرد و در زادگاهش هفشجان - از توابع شهرکرد - به خاک سپرده شد.

 او در ادامه یادآور شد: در آن زمان، ابطحی - مدیرکل ارشاد چهارمحال و بختیاری - برای تکریم و نکوداشت مرحوم تیمور ترنج، قول احداث آرامگاه، ساخت مجسمه‌ای در ورودی اصلی شهر و همچنین ساخت یک فرهنگسرا را می‌دهد، که هیچ‌کدام از این وعده‌ها تا به حال، جامه‌ی عمل به خود نپوشیده‌اند.

منبع: http://www.tamrinemodara.persianblog.ir/